Na Sardynii letni sezon przynosi świeżość, która odzwierciedla się w tradycyjnych potrawach, a Ravioli Ziemniaczane Ogliastrini, znane również jako culurgionis, są doskonałym przykładem. Te ravioli, charakteryzujące się nadzieniem z ziemniaków, mięty i pecorino, oferują miękką konsystencję i delikatny smak, wzbogacony świeżym aromatem czosnku i mięty, składników, które harmonijnie łączą się, tworząc unikalne doznania smakowe. Przygotowanie tych ravioli wymaga szczególnej techniki: ziemniaki muszą być ugotowane i natychmiast rozgniecione po ugotowaniu, aby zapewnić gładkie i bezgrudkowe puree, które staje się sercem nadzienia. Ten krok jest kluczowy, aby zachować odpowiednią konsystencję, unikając zbyt wilgotnego lub ciężkiego nadzienia. Pochodzące z Ogliastry, te ravioli reprezentują jedną z wielu odmian sardyńskiego makaronu nadziewanego, który wyróżnia się użyciem świeżych i lokalnych składników, sprawiając, że każdy kęs to podróż w autentyczne smaki wyspy. Culurgionis często przygotowuje się na specjalne okazje, takie jak rodzinne obiady czy tradycyjne festiwale, i można je smakować zarówno w bulionie, jak i z prostym sosem z oliwy z oliwek extra virgin oraz posypką z tartego pecorino. Ich wszechstronność sprawia, że nadają się na różne okazje, od niedzielnego obiadu po letni posiłek w ogrodzie, gdzie mogą być podawane z dobrym sardyńskim winem, co jeszcze bardziej podkreśla ich smak. Przygotowanie Ravioli Ziemniaczanych Ogliastrini to nie tylko podążanie za przepisem, ale także zanurzenie się w kulinarną tradycję, która celebruje świeżość składników i bogactwo sardyńskich smaków.

Są to słynne culurgionis. Umyj, ugotuj kilogram ziemniaków, a gdy będą gotowe, wyjmuj je z wody po jednej, obierz i natychmiast rozgnieć widelcem, zbierając puree do miski. Po wykorzystaniu wszystkich ziemniaków, dopraw puree: 1/2 szklanki ciepłej oliwy, drobno posiekane ząbki czosnku, pokrojone świeże liście mięty, szczyptę soli oraz 200 g viscida, lub dobrą garść mało dojrzewającego pecorino, startego na tarce. Wszystko szybko zagnieć i odstaw. W międzyczasie przygotuj ciasto na opakowanie, mieszając 600 g mąki z 3-4 łyżkami oliwy i szczyptą soli rozpuszczoną w 1/2 szklanki wody. Energicznie wyrabiaj ciasto, ale nie zbyt długo, a gdy osiągnie pewną elastyczność, rozwałkuj na cienkie arkusze, z których wytniesz krążki o średnicy 6 cm. Na połowie każdego krążka umieść ilość puree wielkości małego orzecha, przykryj drugą połową krążka, złącz dwie półokręgi, wykonując cienką falbankę palcami, a na końcu zrób krótki ogonek. Otrzymasz tortelli przypominające małe sprasowane figi. Gotuj je przez około 6-7 minut w obfitej, osolonej wrzącej wodzie, wyjmij łyżką cedzakową, dobrze odsącz i ułóż na talerzu w jednym rzędzie, w kształcie rybiej ości, ustawiając ogonki ravioli pod kątem, parami, wzdłuż wyimaginowanej linii w centrum talerza. Wyglądać to będzie jak gigantyczny kłos ziarna w proporcji. Jeśli talerz jest wystarczająco szeroki, można ułożyć 3 kłosy obok siebie. Podawaj z obfitym pecorino.