Dania mięsne

rosa di parma

⏱ 100 min.👤 5 os.★★★☆☆

Kiedy mówimy o kuchni emiliańskiej, nie sposób nie wspomnieć o róży parmeńskiej, daniu, które reprezentuje istotę tradycji gastronomicznej tego bogatego regionu. To danie główne na bazie polędwicy wołowej to prawdziwy triumf smaków, gdzie delikatność mięsa idealnie łączy się z solą szynki parmeńskiej i kremowością parmezanu. Przygotowanie wymaga szczególnej techniki, która polega na rozbiciu lub nacięciu polędwicy, aby uzyskać szeroki i cienki plaster, idealny do nadziewania i zwijania. Powolne gotowanie w garnku, z mieszanką oliwy, masła, czosnku i rozmarynu, pozwala wydobyć aromaty i zachować soczystość mięsa, podczas gdy wino i marsala dodają daniu nuty złożoności. Typowo podawana podczas specjalnych okazji lub w niedzielnych obiadach, róża parmeńska doskonale komponuje się z prostymi dodatkami, takimi jak puree ziemniaczane czy sezonowe warzywa, które podkreślają jej bogactwo, nie przytłaczając jej. W niektórych lokalnych wariantach można spotkać dodatek śmietany, który sprawia, że sos staje się jeszcze bardziej kremowy i otulający. To danie jest idealne na kolację w gronie przyjaciół, gdzie wspólnota wyraża się poprzez dzielenie się przepisem, który zawiera ciepło i pasję kuchni emiliańskiej, czyniąc je także idealnym do świętowania ważnych chwil. Róża parmeńska to nie tylko danie, ale kulinarne doświadczenie, które zaprasza do odkrywania historii i tradycji jednego z najbardziej ukochanych regionów Włoch.

Składniki

Wartości odżywcze 520 kcal / porcję

Białko
48g
Węglowodany
8g
Tłuszcze
32g
Błonnik
0g

* przybliżone wartości na porcję

Informacje
100 min. Czas przygotowania
Porcje: 5
★★★☆☆ Trudny

Przygotowanie

Rozbić polędwicę tłuczkiem lub naciąć spiralnie i otworzyć, tworząc szeroki plaster. Posolić i doprawić pieprzem. Pokryć plaster polędwicy szynką i parmezanem, zwinąć i związać sznurkiem kuchennym. W garnku podsmażyć na wolnym ogniu z oliwą, masłem, czosnkiem i posiekanym rozmarynem (czosnek można zostawić w ząbkach i usunąć na koniec gotowania). Dodać wino lambrusco i marsalę i gotować przez około pół godziny. Wyjąć polędwicę z garnka i wlać do sosu śmietanę, zwiększyć ogień i zredukować sos przez kilka minut. Polędwicę należy podawać pokrojoną w plastry i pokrytą sosem.

Porady
Jeśli chcesz, aby mięso było bardziej delikatne, pozostaw filet w marynacie z czerwonym winem na kilka godzin przed przystąpieniem do przygotowania; ten krok wzbogaci smak i zapewni równomierne gotowanie.
Ciekawostki
Prosciutto di Parma to włoska wędlina DOP, produkowana w prowincji Parma, znana ze swojego słodkiego i delikatnego smaku, wynikającego z szczególnego dojrzewania i diety świń, które żywią się żołędziami i zbożami.

Informacje dodatkowe

Róża z Parmy z pieczonymi ziemniakami

Jedną z najbardziej cenionych wariantów róży z Parmy jest z pewnością ta podawana z pieczonymi ziemniakami. Ta wersja zakłada pieczenie ziemniaków pokrojonych w ćwiartki razem z różą, pozwalając im wchłonąć soki i smaki polędwicy wołowej, surowej szynki i Parmigiano. Połączenie tych składników tworzy danie bogate i sycące, idealne na rodzinny obiad lub kolację z przyjaciółmi. Ziemniaki, pieczone aż do uzyskania złotego i chrupiącego koloru, oferują doskonały kontrast dla miękkości mięsa, sprawiając, że każdy kęs to eksplozja smaków. To danie można uzupełnić dodatkiem grillowanych warzyw lub świeżej sałatki, aby zrównoważyć bogactwo róży z Parmy. Ponadto, przygotowanie jest proste i odpowiednie nawet dla mniej doświadczonych w kuchni.

Róża z Parmy po emiliańsku

Róża z Parmy to typowe danie z Emilia-Romagna, a jej tradycyjna przygotowanie jest proste, ale bogate w smaku. Ta wersja po emiliańsku wyróżnia się użyciem świeżych i wysokiej jakości składników, takich jak surowa szynka z Parmy i Parmigiano Reggiano, oba symbole lokalnej gastronomii. W przygotowaniu polędwica wołowa jest rozbijana i nadziewana szynką i serem, a następnie powoli podsmażana w garnku. Dodatek wina lambrusco i marsali nadaje daniu owocowy i lekko słodki akcent, który doskonale współgra z wyrazistym smakiem mięsa. To danie często podawane jest na specjalne okazje i stanowi prawdziwy hołd dla emiliańskiej tradycji kulinarnej.

Róża z Parmy light bez śmietany

Dla tych, którzy chcą spróbować róży z Parmy w lżejszej wersji, można ją przygotować bez dodatku śmietany. W tej wersji light można zdecydować się na marynowanie polędwicy w mieszance ziół aromatycznych i przypraw, unikając użycia tłustych składników. Mięso można podsmażyć na patelni nieprzywierającej z odrobiną oliwy z oliwek extra virgin, dzięki czemu danie pozostaje lżejsze i zdrowsze. Również w tej wersji surowa szynka i Parmigiano mogą być użyte do przyprawienia, ale w mniejszych ilościach. Pozwala to zachować autentyczny smak róży z Parmy, nie obciążając jej. To doskonałe rozwiązanie dla tych, którzy pragną pożywnego posiłku, ale z mniejszą ilością kalorii.

Korzyści odżywcze róży z Parmy i kalorie

Polędwica wołowa, główny składnik róży z Parmy, jest doskonałym źródłem wysokiej jakości białka, witamin z grupy B oraz minerałów, takich jak żelazo i cynk. Czyni to ją idealnym pokarmem dla tych, którzy pragną utrzymać zrównoważoną i zdrową dietę. Surowa szynka i Parmigiano, mimo że są bogate w smak, dostarczają także wapnia i zdrowych tłuszczów, jeśli są spożywane z umiarem. Średnio, porcja róży z Parmy może zawierać około 400-500 kalorii, w zależności od przygotowania i użytych składników. Dla tych, którzy chcą kontrolować spożycie kalorii, zaleca się łączenie dania z lekkimi dodatkami, takimi jak warzywa na parze lub świeże sałatki.

Czy można zamrozić róże z Parmy?

Różę z Parmy można zamrozić, ale ważne jest, aby przestrzegać kilku zasad, aby zachować jakość dania. Przed zamrożeniem zaleca się całkowite schłodzenie mięsa, a następnie owinięcie go w folię spożywczą lub umieszczenie w hermetycznym pojemniku. W ten sposób unika się powstawania szronu i zachowuje smaki. Należy jednak pamiętać, że konsystencja mięsa może się zmienić po rozmrożeniu, dlatego lepiej spożywać je na świeżo, aby w pełni cieszyć się jego miękkością i smakiem. Jeśli zdecydujesz się na zamrożenie, zaleca się spożyć je w ciągu dwóch miesięcy, aby zapewnić maksymalną świeżość i jakość.